...Hayat kendi kendimize çevirmek zorunda olduğumuz bir güven oyunu, bir dolandırıcılıktır; savunma mekanizmalarımızdan soyulmuş halde, sessiz ve dik dik bakan boşluğun önünde çıplak kalmamıza yol açarak herhangi bir hileyi fark etmemeye umarak devam ettirdiğimiz bir oyundur. Bu kendini aldatmayı sona erdirmek, türümüzü hem var olup hem de bilinçsiz kalma yönündeki paradoksal zorunluluktan kurtarmak için üremeyi bırakmamız gerekir.

THOMAS LİGOTTİ