Αν θέλω να πω ότι ένα υπολογιστικό εργαλείο μπορεί (εκτεταμένα) να «λογίσει», αναζητώ τις ακόλουθες δυνατότητες:

(1) Η ικανότητα να συναχθεί ένας γενικός κανόνας από παραδείγματα, όσο και
(α) αναφέρετε/περιγράψτε τη γενική περίπτωση και
β) εφαρμόζει με συνέπεια τον γενικό κανόνα σε νέα παραδείγματα.
(2) Η δυνατότητα κάθετης πλοήγησης στον προβληματικό χώρο, δηλαδή
(α) αναλύει τα μεγάλα προβλήματα σε μικρότερα υποπροβλήματα και
(β) συνθέτει λύσεις σε υποπροβλήματα για να βρουν λύσεις σε μεγαλύτερα προβλήματα.
(3) Η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων με χρήση αναδρομής/επαγωγής.
(4) Η ικανότητα να αμφισβητείται εάν η ίδια η ερώτηση είναι καλοσχηματισμένη ή εάν υπάρχει λάθος ή λανθασμένη/παράλογη υπόθεση ή έλλειψη πληροφοριών στην ερώτηση/προδιαγραφή/θεώρημα.
(5) Η ικανότητα να ανακαλύπτουμε σχέσεις μεταξύ διαφορετικών εννοιών/ιδεών/αντικειμένων και στη συνέχεια να προσαρμόζουμε με συνέπεια κανόνες που έχουν μάθει σε αυτές τις σχέσεις.
(6) Η ικανότητα να θέτει κανείς τις σωστές ερωτήσεις για να τον καθοδηγήσει προς μια απάντηση (ή μια καλύτερη ερώτηση) όταν δεν γνωρίζει την απάντηση (ή η ερώτηση είναι κακοσχηματισμένη).

Οπότε ναι, έχω υψηλά πρότυπα για τη χρήση αυτής της ορολογίας, ακόμη και όταν χρησιμοποιείται καθαρά επεκτατικώς. Νομίζω ότι τα τρέχοντα σημεία αναφοράς «συλλογισμού» είναι παράλογα.