Zilan Katliamında ben Diyarbakır'da askerdim. Diyarbakır'dan bölgeye sevk edilen askeri birliklerin içinde bende vardım. Bölgeye intikal ettiğimizde katliam yeni yapılmıştı. Bizler firar edenler ya da katliamdan kurtulup gizlenenlerin bulunması ile görevliydik. Çakırbey köyünde bu amaçla arama tarama yapıyorduk. Daha önce katledilen ve yakılan köyün yıkıntıları arasında sağ kalan insan arıyorduk. Aramalar neticesinde iki kişi bulundu. Her ikisini de alıp komutanın yanına getirdiler. Bizler de arama faaliyetini tamamlayıp orada toplandık. Yakalananlardan biri 80'lik ihtiyar bir adamdı. Diğeri ise, halinden doğumunun çok yakın olduğu belli olan hamile bir kadındı.
Komutan, yaşlı adama bir, iki tekme atıp;
- Bu adam zaten gebermiş, iki kişi kadının kollarından tutsun, dedi. îki asker daha önce gördüğü dehşetin de etkisiyle tir tir titreyen zavalı kadının kollarından tuttu.
Komutan;
- İçinizde bu kadının karnını deşip p!çini çıkaracak bir gönüllü biri çıksın diye bağırdı.
Bir kaç kez seslendi, askerlerden bir ses çıkmadı. Bunun üzerine, bu işi gerçekleştirecek kişiye 40 gün mükâfat izni var dedi. Bir asker gönüllü olarak çıktı. İki kolundan kıskıvrak tutulmuş zavallı kadının karnını süngüyle yardı. Kadıncağız hemen ö!dü. Çocuk yaşıyordu.
Komutan;
- Bakın bakalım p!ç, erkek mi kız mı diye sordu. Asker erkek diye cevapladı,
Komutan;
- O p!çin erkek olduğunu tahmin etmiştim, dedi.
Asker çocuğu da süngüleyip öld*rdü.
📚 Kemal Süphandağ - Hamidiye Alayları, Zilan Katliamı ve Hoybun Örgütü s.432
