...bize düşen tek şey hayatta kalmak, üremek ve ölmekten ibaretse, kendimizi eksik bırakılmış hissederiz. Bunun ötesinde bir anlam olmasını isteriz -ya da en azından öyle olduğuna inanmak isteriz. Trajedi tam da burada yatar: Bilinç, bizi, ne olduğumuzun -yani çözülmekte olan kemikler üzerinde çürüyen et yığınları olduğumuzun - farkında olmamaya çabaladığımız paradoksal bir konuma zorlamıştır.

THOMAS LİGOTTİ