Marko Draisma @markodraisma@qoto.org

@Eetschrijver @Greetschrijver #EenHeelZwaarLeven

Ehm, een steenkool- en wat-centrale? @nrc_nl

@hannekedejong Umbrador, van Marieke Smithuis. Deel 2 is net uit(-gelezen),

@ionica Hier is de bril thuis blijven liggen. Gelukkig op tijd opgemerkt, leesbrilletje ter vervanging aangeschaft. Haalt het niet bij een getrokken kies, maar toch.

Nog wat #diptera uit de achtertuin van vandaag: Hydrophoria linogrisea, Geelpoot-goudlokje (Chrysopilus asiliformis), Muscina stabulans en Dolichopus griseipennis. Gezellig weetje over Muscina stabulans: "Species such as M. stabulans and M. prolapsa can be important in forensic entomology, and are associated with the corpse-wax stage of decay" (aldus Steven Falk op https://www.flickr.com/photos/63075200@N07/collections/72157720121826396/)

@hanscees Ik zie ernaar uit (en juist niet, omdat ik dan een groot deel van de dag binnen moet zitten voor mijn werk)

Nog een sluipvlieg, helaas door waarneming.nl niet tot een soort te herleiden.

Vliegen in de tuin: Nemorilla floralis (een sluipvlieg die haar eieren legt op of in de larven van andere insecten), Grijsvlekbreedvoet, die druk heen en weer loopt op een blad, de Gewone prachtwapenvlieg en vermoedelijk de Kleine bandzweefvlieg. #diptera

"De dichter en de duivel" is een heerlijke bundel, gisterenavond in één adem uitgelezen. Lees ook https://www.tzum.info/2026/06/recensie-lieke-marsman-de-dichter-en-de-duivel/

@fonolog Niets menselijks is de recensent vreemd. "Ehm, tja, wat vind ik ervan? Lastig..." Er klinkt soms ook haast in door om de deadline te halen. Toch klinkt er meestal wel het enthousiasme of de vertwijfeling in door die me als lezer helpt: word ik nieuwsgierig of niet.

@sanderturnhout amen, de willekeur waarmee de natuur toe kan slaan is soms onuitstaanbaar.

Heeft iedereen hier al wel 'De dichter en de duivel' van Lieke Marsman gelezen? Wel doen hoor, geweldige bundel. En uitstel kost je al gauw 0,0008 ziel.

In autumn Ivy is one of the last resorts food for quite a lot of insects.

‘Misschien’, begrijp ik, is wat we aan verbeelding nodig hebben om afscheid van een dierbare – en van het eigen leven – enigszins draaglijk te maken. Jansma laat zien dat dichtregels en ook hele gedichten brokstukken tijd zijn, die net als herinneringen, elke keer dat ze worden opgehaald, een andere lading krijgen.

https://www.nrc.nl/nieuws/2025/01/23/een-einde-kan-een-begin-zijn-wist-esther-jansma-in-haar-laatste-dichtbundel-a4880694