J.L. #Borges, “#Ουτοπία ενός ανθρώπου που κουράστηκε”

“Τι απέγιναν οι #κυβερνήσεις;” ρώτησα.

“Η παράδοση λέει ότι, σιγά σιγά, περιέπεσαν σε αχρησία. Προκήρυσσαν εκλογές, κήρυσσαν πολέμους, επέβαλλαν φόρους, δήμευαν περιουσίες, διέταζαν συλλήψεις και επιχείρησαν να ασκήσουν λογοκρισία, αλλά κανείς στον κόσμο δεν υπάκουε. Ο Τύπος έπαψε να δημοσιεύει τους λόγους και τις φωτογραφίες τους. Οι πολιτικοί αναγκάστηκαν να στραφούν σε πιο έντιμα επαγγέλματα -μερικοί απ’ αυτούς εξελίχθηκαν σε καλούς ηθοποιούς ή καλούς θεραπευτές. Η πραγματικότητα θα πρέπει να ήταν πιο περίπλοκη απ’ όσο σου την περιγράφω”.

Άλλαξε τόνο και συνέχισε:

“Με τα χέρια μου έχτισα αυτό το σπίτι, που είναι ολόιδιο με όλα τ’ άλλα. Με τα χέρια μου έφτιαξα αυτά τα έπιπλα κι αυτά τα σκεύη. Δούλεψα τη γη που κάποιοι άλλοι, άγνωστοί μου, θα τη δουλέψουν καλύτερα από μένα. Έλα να σου δείξω”.