Mereyü 🇺🇦 @mereyu@qoto.org

@invocation@misskey.ai güzel. Sevindim sizin ve Ankaralıların adına. İstanbul'da cehennem gibi bir hava var. Termometre 28°C gösteriyor ama sıcaktan yorulduğumu hissedebiliyorum.

İş veya çalışma arkadaşı yerine yeni bir sözcük bulmak gerek. İngilizce colleague deniyor. Tureng'den baktığımda meslektaş, görevdaş ve görevdeş karşılıklarının önerildiğini gördüm. İlki zaten tam olarak karşılamıyor. Son ikisi yaygınlaştırılabilir. Benim önerimse mesaidaş. Bu sözcük, mesela öğretmen ve hizmetlinin birlikte çalışması için de kullanılabilir. Aynı ortamda aynı işi yapanlar için daha özel bir adlandırma gerekiyor. Bunun için emektaş güzel bir kullanım olabilir.

LinkedIn'den yolladığım bağlantı davetlerini kabul etmekten geri duranlar çoğunlukla iş arkadaşlarım oldu. Üç ay da olsa benimle teşrik-i mesai eden insanların böyle seçici davranmasına anlam veremedim.

Post-Sovyet ülkelerinin tarihinde İkinci Dünya Savaşı diye bir savaş yoktur. Bunun yerine Büyük Vatanseverlik Savaşı vardır. Azerbaycan Türkçesinde Böyük Vətən müharibəsi denir. O da 81 yıl önce bugün başlamış. Almanya'nın kayıtsız şartsız teslim olduğu 9 Mayıs 1945'e kadar sürmüş. Bugün Ukrayna, işgalci Rusya'ya karşı benzer bir savaş veriyor.

Tello gider yan gider tello
Açma yaram kan gider tello

Eğitim sektörü ifadesi beni o kadar rahatsız ediyor ki...
Sektör, bir ekonomik dala gönderimde bulunuyor. Eğitim ve sağlık bir koyup üç alabileceğiniz gelir kapıları olmamalıdır. Bunun yerine, eğitim camiası denebilir. Hem bu daha kapsayıcıdır.

Çoğu zaman 2022 diye bir yıl olmasını kabullenemiyorum. Tam da bu yüzden geçmesin diye günleri tutasım gelir.

Köprüyü geçene kadar ayıya dayı deniyor ama köprü nerede bilinmiyor.

İşe gitme amacıyla yolda geçirilen sürenin mesaiden sayılması gerektiğini savunuyordum. Bu, hem evi yakın olanla uzak olanı ayırmak bakımından ayrımcılık yaratabilecek hem de anakentlerde üç vesaitle işe gidenlerin çokluğu göz önünde bulundurulduğunda suistimal edilebilecek bir yenilik olabilir. Fakat çoğunlukla yol, iş kadar yorucu olabiliyor. Bunun da bir karşılığı olmalı.
Bu konu üzerine düşüp araştırdığımda İş Kanunu madde 68 uyarınca molaların bile mesaiden sayılmadığını gördüm. Yani 08.00-17.00 dokuz saat değil, molalar çıkarıldığında yedi buçuk saatlik bir mesaiye karşılık geliyormuş. Şirketler henüz yol ücretini vermekten çekiniyorlar. Bu aşamaya daha çok var.

Öğretmenlik mesleğinin itibar kaybının bir göstergesi olarak part-time yani yarı-zamanlı olarak çalışmak. Gerçekten aklım almıyor. Zamanının yarısında öğretmenlik yapacak kişinin diğer yarıda ne yapması bekleniyor?

Bu ülkede eğitim, sağlık ve ulaşım gibi kamu hizmetleri, halk eşek yüküyle vergi verdiği için, ücretsiz veya sembolik bir ücrete tabii olmalıydı. Ancak halihazırda sembolik olan tek ücret maaşlardır.

Eskiden işverene emek-gücü ve zamanı satmak yetiyordu. Şimdi bunlara ek olarak kariyer, karakter ve türlü nitelikleri, başka bir deyişle kişinin kendisini satması bekleniyor. Kapitalizm, vahşileştikçe vahşileşiyor.

Sendikaların işlevsizleştirilmesi işçi mücadelesine büyük ket vurmuştur. Böylece uzun süreli çalışmanın, düşük ücretlerin, taşeronlaşmanın, iş cinayetlerinin, sigortasız çalıştırılmanın, kısacası güvencesizliğin önü gün geçtikçe açılmaktadır.

Felsefe, dün olduğu gibi bugün de şarlatanların bir numaralı gözdesi. Avam tarafından sıklıkla yüce bir etkinlik olarak görülen felsefenin kavram veya terimleri keyfi olarak yanlış biçimde kullanılabiliyor.

Bu nedenle "Felsefe ne değildir?" sorusuna yanıt aramanın anlamlı olduğunu düşünüyorum.

Öncelikle felsefe, aforizmalar yani özlü sözler üzerine kurulu bir etkinlik değildir. Havalı olmak için başvurulan veya başvurulabilecek yollardan biri değildir. Zira ilgilenmeyene zor ve çetindir. Aforizma, bir mesele hakkında çarpıcı şeyler söylüyor olabilir ancak başka pek bir işe yaramaz.

Felsefe, hayaller aleminden kopup gelen bir şey değildir. Tamamen soyut bir etkinlik de değildir. Felsefenin içinde mistik akımlar olsa da kendisinin mistik bir yapıya sahip olduğunu söyleyemeyiz. Pek ulvi de değildir. Felsefe hayatın ta kendisidir.

Felsefe, mutluluğa açılan kapı gibi kişisel gelişim zırvalarının devindirici gücü de değildir. Zira mutlu çok az filozof vardır. Bir şeyleri söylemek meseledir. Bu yüzden filozof bedeller ödeyebilir. Ancak bunu da bohemliğe, hippiliğe veya aktivizme vurmak en hafif tabirle saygısızlıktır.

Şimdilik bu üçünün yeterli olacağını sanıyorum. Halk arasında filozof denince akla gelen, tamamen stereotiplere dayanan bir tiplemedir. Felsefeciler olarak görevimiz bunu aşmaktır.

Final serisinin altıncı maçında Boston Celtics'i 103-90 yenen Golden State Warriors, seriyi 4-2'ye getirdi ve Warriors franchise'ı ile yedinci şampiyonluğuna ulaştı.

Sezon başında kimse, Golden State'in şampiyon olmasına ihtimal vermiyordu. Ancak finallerde gösterdiği takım performansıyla Golden State bunu sonuna kadar hak etti. Splash Brothers'ın oluşturduğu tandem, Green, Wiggins, Poole gibi oyuncuların düşmeyen performanslarının yanı sıra Payton ve Porter'ın yardımları şampiyonlukta pay sahibi. Steve Kerr'i de es geçmemek lazım tabii.

Stephen Curry'nin ilk kez final MVP'si olması da bu final serisinin unutulmazlarından. Al Hadford'un çabası da Celtics adına takdire şayan ama onlar adına üzülmeye gerek yok. Golden State ile karşılaşan takımların kaderinde elenmek var.

Bu serinin böyle sonlanması beni bir miktar keyiflendirdi ayrıca.

Bu yıl düzenlenecek Dünya Kupası, 2010'da hile hurdayla Katar'a verilmeseydi belki de bugün açılış maçı yapılacaktı. Şimdi bütün bir yaz boş geçecek ve kasım ayını beklemek zorunda kalacağız. Ligler oynanırken yapılacak bir Dünya Kupası ne ölçüde keyifli olur bilemiyorum.

Son üç kupaya baktığımızda;
🇷🇺 2018'deki kupada açılış maçı Rusya ile Suudi Arabistan arasında Lujniki Stadyumu'nda oynandı. Takvimler 14 Haziran'ı gösteriyordu. Günlerden perşembeydi.
🇧🇷 12 Haziran 2014 yine bir perşembeye rastlıyordu. Ev sahibi Brezilya, Hırvatistan'ı 3-1 mağlup etmişti.
🇿🇦 Afrika'da düzenlenen ilk kupanın açılış maçı 11 Haziran'da oynandı. Güney Afrika, Meksika ile 1-1 berabere kalmıştı. Bir cumartesi günüydü.

Kupa tarihine şöyle bir baktığımızda bu kupa dışında en geç başlayan kupa 1930 Dünya Kupası. 13-30 Temmuz tarihleri arasında oynanmış. Sonrasında 1966 geliyor. O da 11-30 Temmuz arasında düzenlenmiş.

Katar'daki bir sorun da seyirci yetersizliği olacak gibi geliyor bana. Hem stadyum kapasiteleri az hem de şeriatla yönetilen bir ülkeye gitme konusunda kimse pek hevesli olmayacaktır.

Son üç kupanın finalindeki seyirci sayısı şöyle;
🇷🇺 Lujniki Stadyumu'nda oynanan finalde Fransa, Hırvatistan'ı yenmişti. Bu maçı statta 78011 biletli taraftar izlemişti. Stadın kapasitesi ise 81000.
🇧🇷 Almanya ile Arjantin arasında Maracanã'da oynanan finali 74738 kişi izlemişti. Stadın kapasitesi 78838.
🇿🇦 İspanya'nın Hollanda'yı uzatmalarda yıkıp kupaya ilk kez uzandığı finale Soccer City'de 84490 kişi tanıklık etmişti. Bu stadın o zamanki kapasitesi 94736'ydı.

Gelgelelim 2022 Dünya Kupası'nın finalinin oynanacağı Lusail Stadyumu 80000 kapasiteli. Yazı ile seksen bin. 18 Aralık'ta oynanacak finale ilgi ne olur bilemiyorum.

Aslen Zonguldaklı olan Kadir Kemik'in ailesi Pendik'in Kavakpınar mahallesinde yaşıyordu. Kendisi bugün şehit düştü. Kim bilir, onu ne uzman çavuş olmaya zorlamıştı? Yeni mezunları işe almayan işverenler mi yoksa ne kadar çalışırsa çalışsın kendi evine sahip olamayacak olmak mı?

Evrim, popülasyondaki gen ve özellik dağılımının nesiller içerisinde doğal seçilim baskısıyla değişmesidir.
Teori (kimi zaman kuram da denir), Yunanca theorein sözcüğünden gelir. O da thea yani manzara ve horan yani görmek sözcüklerinin birleşimidir. Temaşa, thea-horan'ı daha iyi tanımlar bir ifadedir.
Hipotez (önsav diye de geçer), alt veya aşağı anlamındaki hüpo ile thesis sözcüklerinin birleşimidir. Bir önermeyi önvarsaymak demektir. Bir teorinin tam olarak kanıtlanmadan önceki tek önermeye sığdırılmış halidir.
Kanun (artık buna yasa deniyor gerçi), hukukta da kullanılır. Dilimize Arapçadan giren sözcük, oraya da Yunanca kanon'dan gelmiştir. Bunun da kazık anlamına gelen kanna'dan neşet ettiği düşünülüyor.
Teori veya kuram, bir olgunun sürekli olarak doğrulanmış deney ve gözlemler esas alınarak açıklanmasıdır. Bir akıl yürütme formudur. Premises yani öncüller ve conclusion yani sonuçtan oluşur. Sonuç önermesi hipotezdir. Kanun ise hipotezin yeteri kadar sınanıp kanıtlanmış halidir.
Evrim, defalarca kanıtlandığı için bir teori değil kanundur. Sözgelimi Düz Dünya ise defalarca çürütüldüğü için safsatadan ibarettir.
Onuncu sınıf öğrencisine anlattığımız bir konuyu Tübitak Sosyal Bilimler Ansiklopedisi'nde makale yazan zatın bilmemesi, Tübitak'tan çöp bile alınmaması gerektiği yönündeki kanaatimi pekiştirdi.

"Ne yersen osun." sözü ısıl işlem görmüş sucuk benzeri ürün, eritme peynir, sütlü buz ve limon aromalı içecekle beslenen bir halk için son derece doğru.

Sosyal medya için yeni bir sansür yasası meclisten geçti ama yine şakalar ve komiklikler yapılıyor. Her olayda olduğu gibi. Bu millet ne zaman işin ciddiyetini kavrayacak?