Mereyü 🇺🇦 @mereyu@qoto.org

11 Nisan günü Büyükçekmece'nin çarşısında çekmiştim bunu da. Mesaj manidar.

Şampiyonlar Ligi'ni bugüne kadar kazanan 22 kulüp var. Ülke bazında sıralayacak olursak;

İspanya 🇪🇸 Real Madrid on üç kez kazanarak bu kupayı en çok kazanan ekip. Barcelona da beş sefer kazandı. İspanyol ekipleri son zaferini 2018 finalinde aldı.
İtalya 🇮🇹 AC Milan altı kez, İnter Milan üç kez ve Juventus iki kez kupayı kazandılar. 2010'da İnter Milan, kupayı kazanan son İtalyan kulübü oldu.
Almanya 🇩🇪 Altı kere Bayern Münih, birer kere de Borussia Dortmund ve Hamburg kazandı. Pandemi dönemi oynanan kapalı sezonun galibi olan Bayern, kupayı kazanan son Alman ekibi unvanını da korudu.
İngiltere 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Liverpool, bu kupayı altı defa müzesine götürdü. Son şampiyon Chelsea, Manchester United ve Nottingham Forest'in ikişer kupası bulunurken Aston Villa bir kere kazandı. İngiltere'nin en üst düzey ligi olan Premier League, kupayı kazanan beş ekibe ev sahipliği yapıyor.
Hollanda 🇳🇱 Dört kez şampiyon olan Ajax ile birer kez şampiyon olan Feyenoord ve Eindhoven, Hollanda'dan çıkan üç kulüp. Son kez 1995 finalinde bir Hollanda kulübü galip gelmiş.
Portekiz 🇵🇹 Portekiz liginin iki lokomotifi Porto ve Benfica, sonuncusu 2004'te olmak üzere, bu kupayı ikişer kez kazandı.
İskoçya 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 1967 şampiyonu Celtic, İskoçya'dan çıkan tek şampiyondur.
Romanya 🇷🇴 Steaua Bükreş veya kısaca FCSB, 1986'da kupayı kazanmıştı.
Fransa 🇫🇷 Bundan daha şaşırtıcı olanı Fransa'dan yalnızca bir şampiyon çıkması. O da, Şampiyonlar Ligi adıyla oynanan ilk sezonda yani 1993'te Olimpik Marsilya.
Yugoslavya 🇷🇸 Yıkılmaya ramak kala Yugoslavya'dan çıkan şampiyon Kızılyıldız, tarihte yerini aldı. 1991 şampiyonu bugün Sırbistan liginde mücadele veriyor.

Zeytinburnu ile Fatih arasındaki sınırı çizen 10. Yıl Caddesi, Karasurları'nın bir kısmına da komşudur. Bu özelliğiyle Mevlanakapı, Silivrikapı, Belgaradkapı'nın açıldığı caddedir.

Cadde üzerinde Biruni Üniversitesi'nin kampüsü, Deniz Feneri Derneği'nin genel merkezi, Bizim Market'in yanı sıra Merkezefendi ve Eski Kozlu adında iki büyük mezarlık da bulunuyor.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi de benim gibi bu caddenin sessiz sakin olduğunu düşünmüş olmalı ki bisiklet park alanı koymuş. Tabii bunda, caddenin düz olmasının da etkisi var.

Otobüse binince Millet Caddesi'ne de son derece yakın olduğunu fark ettim. Ben her zaman Cevizlibağ tarafından geliyordum bu caddeye. Gerçekten beni farklı bir havaya sokan bir cadde. Belki de aurasından kaynaklanıyor bu.

İşte aradığım inovasyon

Esenler'in Sondurak denen semtinde 7 Nisan günü, akşama doğru çekmiştim bunu. Havanın kapalı olması başka bir tat katmış fotoğrafa.

Beylikdüzü, ilçe olduktan sonra İstanbul'un merkezlerine uzaklığıyla espri konusu oldu. Zamanla kendisi de bir merkez haline geldi. Bu soğuk espriler Beylikdüzü'nün belediye başkanının İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olarak seçilmesiyle azalmış gibi görünüyor.

İşte o belediye başkanının veya adını açık açık verecek olursak Ekrem İmamoğlu'nun Beylikdüzü'ne Central Park misali kazandırdığı bir yaşam alanı var. Burada vakit geçirmek gerçekten büyük bir zevk. Sadece beş yüz metre ötede keşmekeş varken burası oldukça sakin. Piknik yapmaya, bisiklet sürmeye, kitap okumaya, dolaşmaya ve kafa dinlemeye uygun bir mekan.

Yaşam Vadisi, iddiaya göre henüz tamamı açılmamış olsa bile, muhteşem bir yer. En son pandemi öncesi gitmiştim. Bayağı bir zaman olmuş. Hep gezindiğim bölgede yani ilk etabında ilk kez gördüğüm 6 Mayıs Gençliğimiz Var Sahnesi, seçimde yaşadığımız haksızlıkları anımsamama yardımcı oldu.

Onun dışında, göletteki altuni ve gümüşi balıkları hâlâ görebiliyor olmak sevindirici. Bu alaca kargalar için de geçerli.

Şöyle bir geçmişi düşündüğümde farkettim ki sekiz dokuz senedir kendimi iyi hissetmiyorum.

Kimine göre 2011, kimine göre 1984... Trabzonspor, ligde şampiyonluğa yıllar sonra bu kadar yakınken İstanbul'un neredeyse tüm caddeleri bordo-mavi bayraklarla doldu.

Ben de fotoğrafını çektiklerimden bir dizi oluşturmaya karar verdim.

İlki Adnan Menderes Bulvarı üzerinden geliyor. 24 Mart 2022'de Fatih Belediyesi taraflarından Aksaray'a giderken çekmiştim.

İnternetsiz kalmaktan, internetsizlikten korktuğum kadar korkmuyorum çoğu şeyden.

Her alışverişimde mutlaka kolonya oluyor. Bunu artık bağımlılık haline getirdim. Bugün de biraz daha kaliteli olandan almak maksadıyla Eyüp Sabri Tuncer'in Çeşme Limonu isimli kolonyasını aldım.
Bu havalı adlar bana pazarlama stratejisi gibi geliyordu ama ilk kez deneyince pek de öyle olmadığını anladım. Diğer limon kolonyalarıyla arasında dünyalar var resmen. Muhteşem bir ürün.

Bu kişinin beni çok etkilediğini fark ettim. Ne zaman kısa küt kesilmiş saçlı bir kadın görsem anıları hafızamda canlanıyor. Onun gibi giyinen birinde de aynı hisler depreşiyor. Kafamı başka tarafa çevirip başka şeyler düşünmekten başka ne yapabilirim ki?

Anayasa Mahkemesi (AYM), zorunlu din dersinin hak ihlali olduğuna karar verdi. Karara göre din dersinin zorunlu olması, Anayasa'nın 24'üncü maddesiyle güvence altına alınan ebeveynlerin eğitim ve öğretimin kendi dini ve felsefi inançlarına göre yapılmasını sağlama hakkını ihlal ediyor.

Gerçekten de Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin müfredatı belli sabiteler üzerine kurulmuş. Her konuda İslam inancının Hanefi mezhebinin bir yorumu esas alınmış.

Zaten dersin adından din ve ahlakın ayrılmazlığı fikri, zihinlere yerleştiriliyor. Öğrencilerin din hakkında bilgi sahibi olması isteniyorsa, Karşılaştırmalı Dinler Tarihi veya Din Felsefesi gibi tarafsız bakış açılı dersler verilebilir. Ahlak ise ya felsefe içinde ya da ayrı bir ders olarak işlenmeli.

Ancak tabii ki AKP, her zaman olduğu gibi işine geldiği gibi hareket edecektir. Ülkenin kurulu olduğu sacayaklarını yani yasama, yürütme, yargı ve orduyu ele geçirdikten sonra bile bu türden kararları yok saymaktan geri durmadılar.

Birleşik Krallık başbakanı Boris Johnson, Ukrayna cumhurbaşkanı Zelenski ile Kıyiv sokaklarını dolaşıyor. Bu görüntü beni işgalin gidişi konusunda keyiflendirdi. Çünkü hem Rus muhiplerinin su içer gibi söylediği yalanları gün yüzüne çıkardı hem de bir meydan okumanın simgesi oldu.

Zelenski, Polonya'ya kaçmamış. Rus birlikleri Kıyiv'den çok uzak. Birleşik Krallık, uluslararası siyasette halen bir ekol olan güçlü bir ülkedir. Putin, bunları muhtemelen düşünememiş.
Tüm bu gerçeklerin yanında değinilmeden geçilmemesi gereken konu Putin'in Moskova'da dahi bu kadar rahat yürüyemeyeceğidir. Çünkü hiçbir korkuya benzemez halkını satanın korkusu.

Her günümü biraz son günüm gibi yaşıyorum.

Yedi ölümcül günahın özgün adları ve Türkçelerini sayacak olursak bunlar; superbia (kibir), avaritia (açgözlülük), luxuria (şehvet), invidia (kıskançlık veya haset), gula (oburluk), ira (öfke) ve acedia (tembellik; bir anlamda miskinlik).

Her biri belli karakterlerle sembolize edilmiştir. Kibrin simgesi Lucifer iken açgözlülük denince akla Mamon gelir. Daha sonra bu hasletler sırasıyla Asmodeus, Livyatan, Beelzebub, Bafomet ve Belfegor ile özdeşleşmiştir.

Ancak bunların tamamı Putin'in şahsında Rusya'da cisimleşmiş durumda. Ukrayna'nın işgali sürecinde bunu net olarak görebiliyoruz.

Akşamstü Aykan Safoğlu'nun Salt Galata'daki Ardışık V Teneffüs isimli sergisine gittim. Sergi zaten altı kısımdan oluşuyordu.

Hundsstern steigt ab (Sirius alçalıyor) adlı izlenti hariç eserlerin hepsi yenilikçiydi. Özellikle descrescendo'yu beğendim. Saydamlık, esere farklı bir özgünlük katmış.

Depeche Mode, duvar kağıdı gibiydi. Null-Defizit (in Ablehnung) veya Türkçe adıyla Sıfır Açık (İnkâr) da estetik özneye medyum olduğunu hissettiren bir eserdi. Çünkü her açıdan farklı görünüyordu.

Weidervereinigung adlı çalışma da aynı hissiyatı veriyordu. Sanırım bu yapboz, Almanya'nın yeniden birleşmesine gönderme yapıyor.

Angelus Novus'taki gökkuşağı renklerinin sürekli hareket etmesi, beni fotoğraf hakkında düşündürürken eserin farklılığı konusunda da gülümsetti.

24 Nisan'a kadar sürecek sergiye gittiğim için mutluyum.

İki insan kaç kere vedalaşabilir? Bazen bir kere bile fazlayken defalarca gidememek niye?

Bugün işbu kitabı kaybettim. O koşturuda koyduğum yerde bulamadım. Çok aradım ama olmadı. Kitaba değil de içindeki notlarıma üzüldüm daha çok.
Kaybolan kitap bir daha bulunmuyor malum. Ben de Taksim'e gidip Yapı Kredi'den yenisini aldım. Ne de olsa para kazanıyorum artık. Eskisini bulursam bile birine hediye edebilirim.

Alışkanlıklarını bırakması, çoğu insan için zordur. Bir anda olmayabilir; zaman ister. Benim için yalnızlık iyi mi kötü mü karar veremediğim bir alışkanlık olmuş. Bu yaza da yalnız giriyorum. Hadi hayırlısı.

Aleyhte oy kullanan ülkelerin arasındaki örüntü dikkatimi çekti. Bu ülkeler;
🇧🇾 Belarus
🇧🇴 Bolivya
🇧🇮 Burundi
🇩🇿 Cezayir
🇨🇳 Çin Halk Cumhuriyeti
🇪🇷 Eritre
🇪🇹 Etiyopya
🇬🇦 Gabon
🇮🇷 İran
🇰🇿 Kazakistan
🇰🇬 Kırgızistan
🇨🇬 Kongo
🇰🇵 Kuzey Kore
🇨🇺 Küba
🇱🇦 Laos
🇲🇱 Mali
🇳🇮 Nikaragua
🇨🇫 Orta Afrika Cumhuriyeti
🇺🇿 Özbekistan
🇷🇺 Rusya
🇸🇾 Suriye
🇹🇯 Tacikistan
🇻🇳 Vietnam
🇿🇼 Zimbabve