Mereyü 🇺🇦 @mereyu@qoto.org

Ofiste beraber çalıştığım kadın, benden bir pozisyon üstte yani titri daha kalın. Kendisiyle iş yapmak gerçekten zor. Zaten çok fazla ofiste durmuyor. Dolayısıyla haberleşemiyoruz; birbirimizden kopuğuz. Çoğunlukla anlam veremediğim direktifler veriyor. Kimi zaman beni gizlice aşağıladığını hissediyorum. Mesaim biraz zorlantılı geçiyor. Bu akşam, tek başıma çalışırken bile böyle yıpranmadığımın farkına vardım. Sanırım bu kadın bana mobbing uyguluyor.

Her meseleyi konuşarak çözmeye gayret ederdim ancak kendisiyle pek konuşasım yok. Konuşacak bir şey de olmayabilir. Bu böyle giderse daha fazla devam edemem. Daha bir ay olmadan bunu düşündüğüm için çok üzgünüm. İşsizlik ve parasızlık çok zor ama az paraya bunu çekmeye değer mi?

Şimdilik bu durumun düzelmesini ummaktan başka çarem yok. Düşündükçe kendimi daha kötü hissettiğim bir hadise bu.

14 Ekim akşamüzeri, biletinial platformu üzerinden ertesi gün saat 20.00'de Üsküdar Tekel Sahnesi'nde oynanacak Meraklısı İçin "Öyle Bir Hikaye" adlı oyuna bilet almıştım. Bartın'daki iş cinayeti nedeniyle 15 ve 16 Ekim tarihlerinde Devlet Tiyatroları bünyesinde sahlenecek tüm oyunlar iptal oldu. Bana da paramın 7-10 işgünü içinde iade edileceği bildirildi.

Bir kere mail atmış olmama rağmen gelen giden yok. Gerekli önlemleri almayan bir dangalak yüzünden hem paramdan oldum hem de oyunu izleyemedim. Bu nasıl bir denge?

Aslında bir süre hiçbir derinliği olmayan, diğer bir deyişle aşko kuşko bir hesap olmayı istiyordum fakat şu sıralar kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Bir şeyleri yoluna koyabilirsem olabilir bu da.

Muhafazakar Parti'nin başkanlık yarışında 200'ün üzerinde milletvekilinin oyunu alan Rishi Sunak, Birleşik Krallık'ın yeni başbakanı olacak. Penny Mordaunt, son ana kadar 100'ün üzerine çıkacağını söyledi ancak bu gerçeği yansıtmıyordu.

Aslında Boris Johnson istifa ettikten sonra girdiği yarışı son ana kadar önde götürüyordu. Fakat eylül ayındaki kongrede Liz Truss galip gelmişti.

Kökleri Birleşik Krallık'ın yıllarca sömürdüğü Hindistan'dan gelen bir başbakan herkesi heyecanlandırır ama neler yapacağını ve neler yapamayacağını önümüzdeki dönemde göreceğiz.

Yıllardır düşünürüm ama cevabını alamam bu sorunun: Neden pazartesi sabahı ve cuma akşamı toplu taşıma araçları daha kalabalık, trafik daha yoğun olur?

KONDA tarafından hazırlanan Harman adlı çalışmanın farklı bir versiyonu burada da vardı. Buradaki, ekrana dokunarak çalışıyordu. Bir de, yalnızca Türkiye ortalaması ve bienal katılımcılarıyla sorulara yanıt veren kişilerin koordinat sisteminde karşılaştırılması veriliyordu.

İlk görseldeki süslü bir kapı, ikincisindeki bienalin yayınlarından bir kare. Üçüncüsü bilgisayar ekranı ve kurna; modern ile gelenekselin kesişimi. Son fotoğrafta ise dışarı açılan kapı var. Bu kapı, mekanın da sonuydu ama oradan çıkış yoktu. Tüm mekanı tekrar adımlayıp geri dönmek gerekiyordu.

Bu salondan odalara açılan kapılar, odaların içinde de odalar var. Labirentvari bir mimaride nerenin nerede olduğunu unuttum. Rastgele bakalım.

Salonun bir köşesinde fotoğraf ve belge sergisi vardı. Yine toplumsal hareketler işlenmiş. Ele alınan ülkeler Çin Halk Cumhuriyeti ve Avustralya.

Burayı inceledikten sonra şöyle bir kapıdan bir salona giriliyor. Fotoğraftan da anlaşıldığı gibi alçak bir kapı ama benim eğilmeme gerek yoktu.

Antrede Çinili Hamam'da olduğu gibi ses üzerine bir çalışma vardı. Bu, biraz daha interaktifti.

Bugün üst üste İstanbul Bienali mekanını ziyaret ettiğim dördüncü gün. Küçük Mustafa Paşa Hamamı'na gittim bu sefer.

Bulması pek kolay olmadı. Eminönü tarafından yola çıkınca, tabelalar iyi yerleştirilmediği için sezgilerime dayanarak ilerledim. Büyük oranda mekana eriştim diye düşünürken bayağı uğraştırdı. Defalarca Google haritasının yardımına ihtiyaç duydum.

Sonunda mekana varmıştım ki kapısı diğer taraftaymış. Tavaf edercesine döndüm yapının etrafında bir kez ve girişe ulaştım.

Üç gün önce gündemdeydi. O zaman yazma imkanı bulamadım. Şimdi iki dakika yirmi bir saniyelik videoyu izleyip küçük notlar aldım. Söze nasıl başlayacağımı bilmiyorum ama çok zor olmamalı bu.

Girizgah adına belirtmem gerekir ki eline mikrofon ve kamera alan sokak röportajı yapıyor. Yüzünü göremediğimiz adamın tavrını biraz buna bağlıyorum. Kadını direkt hippi olarak etiketliyor. Yanlışlıklar silsilesi bununla başlıyor.

Kadın ise kendi tarzının bohem olduğunu söylüyor. Om işareti olan bir kolyesi var. Hinduların meditasyon başlangıcında söylediğini belirtiyor. Om mani padme hum sözün tamamı. Asaf Halet Çelebi'nin de böyle bir kitabı var hatta. Burada asıl dikkatimi çeken Hinduların yaptığı ibadeti meditasyon olarak tanımlaması. İbrahimi dinler için ritüeller ibadet olarak adlandırılırken diğer dinlerdekine neden böyle bir isim veriliyor?

Hakan Günday ve yeraltı edebiyatı üzerine iki çift laf edilmiş ama adam bir türlü müsaade vermiyor. Kadın, yaşıtlarının kendisini kıskanmaktan çok önyargıyla baktığını söylüyor. Dışlandığını ama çoğunlukla umursamamaya çalıştığını da ekliyor. Farklı olmanın bedelidir bu da. En azından bir tanesi.

Kadının oldukça pozitif olduğunu belirtmeden geçemeyeceğim. O kadar pozitif bir insan ki bunu muhatabına geçirmeyi başarıyor. Yaşı kaç bilmiyorum ama muhtemelen ben o yaşlarda kendisinden daha pozitiftim. Sonra yaz baharım kışa döndü ama hâlâ o günlerden bir parça var.

Dış görünüşü üzerine verimsiz bir konuşmadan sonra kendini pagan olarak tanımladığı yönünde bir yanıt veriyor adamın münsabetsiz sorularından birine. Paganın tanımını yaparken dar anlamıyla ele alıyor. Evet, eski Türkler dahil birçok antik gelenek pagandır ve doğayla iç içedir. Fakat sadece doğa olarak düşünülmemeli. Yahudi-Hıristiyanlık öncesi dinleri aşağılamak için de pagan ifadesi kullanılır.

Sözün özü, sınırlarını bilmeyen bir insan evladı tarafından yapılmış olsa bile hoşuma gitti bu röportaj. Bu kadının arkadaşım olmasını isterdim.

İlgilenmediğim birkaç sergiyi daha atlayarak sona gelelim. Öyle bir final oldu ki muhteşemdi. KONDA tarafından hazırlanan Harman adlı çalışmada bilgisayar ekranındaki sorular yanıtlanıyor. Kimlerle daha iyi anlaşıldığı sorusuna butonlara basarak cevap veriliyor. Bu yanıttan sonra projeksiyonda bir kimlik yazıyor. Mesela kişi "Kürtlere bayılırım" dediyse ona göre bir kimlik ataması yapılıyor. Ben üniversite mezunu, şehirli bir Türk çıktım.

Bu oyunu beş dakika kadar oynadıktan sonra görevli bir kadın bienalin kapanmasına altı dakika olduğu konusunda beni uyardı. Kendisini onayladım. Sonra herkes için aynı duyuruyu bağırdı. Neden altı sayısının seçildiği kafamı kurcalarken aşağı indim. Girişte karekod okuttuğum bankodaki kadın kapının kilitli olmadığını söyledi. Girdiğim yerin yanındaki kapıdan çıkıp avama karıştım.

Sergilerin bir bölümünden daha çok dikkatimi çeken şey görevlilerin okudukları kitaplar oldu. Hepsinin gayet nazik ve yardımsever olmasının yanında mekanın nispeten boş olduğu saatlerde kitap okumayı tercih etmeleri mükemmel. Kimisi de defter bulunduruyordu yanında. Bir iki kere de abidik gubidik su şişelerine rastladım. Son fotoğrafta görüldüğü gibi.

Kısıtlı bir sürede bu kadar çok yapıtı derinlemesine incelemem mümkün değildi. Ben de çoğunun fotoğrafını çekip geçtim.

Bu kısım Açık Radyo üzerine. Buraya gelene kadar birkaç yeri atladım. Son görselin olduğu yere de giriş yasaktı. Bu fotoğrafı aldım ve çıktım sadece.

Burası bienalden bağımsız olduğunu düşündüğüm bir alan. Emin Barın ve eserleri sergileniyor.

Karşıki odadan görünümler. Mozambik üzerine çalışmalar vardı. Tam olarak anladığımı söyleyemem.

Bu siyah perdenin ardında bir video gösterimi olduğunu zannettim fakat perde rüzgar nedeniyle hareket ediyormuş. Kara örtüyü aralayıp arkasına geçmek istediğimde görevli beni uyardı. Serginin bu kattan ibaret olduğu kanısı oluşmuştu bende ancak dört kat daha varmış.

İlk girdiğim odada kadın hareketiyle karşılaştım yine. Hayır Hayır adlı ironik şarkıyı beğendim. Kara mizah ögeleri barındırıyor. Kulaklıkla dinlense de yer yer dışarıdan duyulabiliyor müzik. Konsept böyle.